Ocena stanu rany

Proces gojenia ran jest uzależniony od ogólnego stanu pacjenta. Podczas planowania i oceny leczenia, kluczowe znaczenie ma kompleksowy wywiad poświęcony na właściwą diagnozę. Dowiedz się więcej o wywiadzie z pacjentem

Wywiad z pacjentem

Podczas wywiadu należy uwzględnić następujące kwestie: 

  • przebyte lub obecne choroby takie jak cukrzyca, choroby układu krążenia, zaburzenia układu odpornościowego, choroby tkanki łącznej i alergie,
  • przyjmowane leki,
  • poziom odżywienia,
  • styl życia, na przykład nawyki tytoniowe i alkoholowe lub upośledzenie ruchowe,
  • problemy natury psychologicznej,
  • jakość życia.

 

Ocena rany

Rozpoznanie przyczyny powstania rany stanowi istotną część jej oceny. Ranę można leczyć tylko wtedy, gdy dobrze ustalono jej przyczynę. Należy także zwrócić uwagę na stan łożyska rany i kondycję otaczającej ją skóry. Dopiero po odpowiedniej analizie wszystkich powyższych elementów można wybrać właściwy opatrunek. 

 

Stan rany

Podczas oceny stanu rany należy uwzględnić następujące kwestie:

  • lokalizację, wielkość i typ rany,
  • charakterystykę łożyska rany, w tym tkanki martwiczej, ziarniny i zakażenia,
  • zapach i wysięk (brak, niewielki, umiarkowany, duży),
  • stan otaczającej skóry (normalna, obrzęknięta, biała, lśniąca, ciepła, zaczerwieniona, sucha, łuszcząca się, cienka),
  • kliniczne objawy zakażenia rany (wydłużone gojenie, przykry zapach, nieprawidłowa ziarnina, nasilony ból w ranie i/lub nadmierny wysięk),
  • ból w ranie (lokalizacja bólu, czas trwania bólu, natężenie bólu, rodzaj bólu: nocyceptywny lub neuropatyczny). 

Mając na uwadze potrzebę edukacji i ciągłego podnoszenia kompetencji pracowników służby zdrowia, firma Coloplast w wielu krajach oferuje szkolenia w zakresie oceny i leczenia ran. 

Zamknij

Typy ran

Owrzodzenia podudzi Cztery na dziesięć przypadków ran przewlekłych stanowią żylne owrzodzenia podudzi. Trzy najczęściej spotykane to żylne, tętnicze oraz mieszane. Przeczytaj więcej o metodach leczenia. Dowiedz się więcej o typach owrzodzeń i możliwych rozwiązaniach

Materiały źródłowe

1. Fogh et al. Wound Repair and Regeneration 2012;20: 815-821

2. Gottrup et al. Wound  Repair and Regeneration 2008;6:615-25

3. Palao I Domenech et al. Journal of Wound Care 2008;17(8):342-48

Trzy najczęściej występujące rodzaje owrzodzenia podudzi to:

  • żylne owrzodzenia podudzi (70%),
  • tętnicze owrzodzenia podudzi (10%) ,
  • mieszane, tętniczo-żylne owrzodzenia podudzi (10–15%) .


Żylne owrzodzenia podudzi

Żylne owrzodzenia podudzi są spowodowane zaburzeniem czynności zastawek żylnych lub nieodpowiednią pracą pompy mięśniowej łydki. W obu przypadkach do serca zawracana jest niewystarczająca ilość krwi. Prowadzi to do wzrostu ciśnienia w żyłach, co może powodować obrzęki. Ponadto, zwiększona ilość płynu międzykomórkowego może doprowadzić do obumierania komórek, powodując tym samym owrzodzenia. Leczenie pod kompresją stanowi istotną część terapii owrzodzeń podudzi.

Żylne owrzodzenia podudzi występują często w okolicach łydki i cechują się:

  • nieregularnym kształtem,
  • brązowym zabarwieniem powierzchni skóry otaczającej owrzodzenie (często z wypryskiem),
  • prawidłowym tętnem w stopie.

Żylne owrzodzenia podudzi są często bolesne, zwłaszcza w ciągu dnia. Pomocnym w złagodzeniu bólu może być uniesienie nogi.

owrzodzenia podudzi

 

Tętnicze owrzodzenia podudzi

Tętnicze owrzodzenia podudzi są spowodowane niewystarczającym dopływem krwi do nóg lub stóp, które następuje w wyniku miażdżycy. Prowadzi to do zmniejszenia dopływu tlenu i substancji odżywczych do komórek, co powoduje obumieranie tkanki oraz – w konsekwencji – owrzodzenia.
Pacjentów z tętniczym owrzodzeniem nie należy poddawać terapii uciskowej, ale często wymagają oni zabiegów chirurgii naczyniowej.

Tętnicze owrzodzenia występują często w okolicach łydki oraz na stopach i cechują się:

  • dość regularnym kształtem,
  • zanikającą, bladą skórą otaczającą owrzodzenie,
  • słabym tętnem w stopie .

Tętnicze owrzodzenia mogą być bardzo bolesne, zwłaszcza podczas odpoczynku.


Mieszane, tętniczo-żylne owrzodzenia podudzi 

Tętniczo-żylne owrzodzenia podudzi są spowodowane chorobami zarówno żył jak i tętnic. U większości pacjentów z rozpoznanym owrzodzeniem mieszanym występuje owrzodzenie żylne, a z czasem rozwija się u nich niewydolność tętnicza.


Opatrunki wspomagające leczenie

Żylne owrzodzenia podudzi zwykle leczy się za pomocą stopniowej terapii pod kompresją. Jednakże nie wszyscy pacjenci mogą tolerować pełny ucisk. Owrzodzenia o etiologii mieszanej mogą wymagać mniejszego ucisku. Tętniczych owrzodzeń podudzi nie należy leczyć za pomocą terapii uciskowej.

Opatrunki na owrzodzenia podudzi powinny zapewniać większą chłonność i lepsze opanowanie wysięku, dzięki czemu mogłyby wchłaniać i zatrzymywać wysięk pod bandażami uciskowymi (w przypadku żylnych owrzodzeń podudzi). Odpowiednie opatrunki to Biatain nieprzylepny oraz Biatain Super.

Opatrunek uwalniający srebro, taki jak Biatain Ag, może pomóc w zapobieganiu lub zwalczaniu zakażenia rany.

Zamknij
Owrzodzenia stopy cukrzycowej Owrzodzenia cukrzycowe w znaczny sposób wpływają negatywnie na życie pacjentów i są bardzo podatne na zakażenia. Gdy w ranę wda się zakażenie ryzyko amputacji zwiększa się 155-krotnie (1). Dowiedz się więcej o przyczynach i możliwościach leczenia

Materiały źródłowe

1. Lavery et al. Diabetes Care 2006;29(6):1288–93 2

Stopa cukrzycowa może rozwinąć się na pewnym etapie życia nawet u 15% osób chorych na cukrzycę. Owrzodzenia cukrzycowe w znaczny sposób wpływają negatywnie na życie pacjentów i są bardzo podatne na zakażenia, które nazbyt często prowadzą do amputacji. To powoduje, że kontrolowanie stanu zakażenia ma ogromne znaczenie w leczeniu owrzodzeń stopy cukrzycowej. 

Skuteczne leczenie owrzodzenia stopy cukrzycowej wymaga pełnego rozpoznania rany: przyczyny jej powstania, rozwoju, związanego z nią zagrożenia i odpowiedniego leczenia.

Głównymi przyczynami powstawiania owrzodzeń stopy cukrzycowej są: 

  • neuropatia,
  • niedostateczny dopływ krwi (niedokrwienie).

Neuropatia

neuropatyczne owrzodzenie stopy

Neuropatia to najczęstsza postać zespołu stopy cukrzycowej. Jest spowodowana uszkodzeniem nerwów kończyny dolnej. Schorzenie to ma charakter trwały i może doprowadzić do utraty czucia, co zwiększa ryzyko przypadkowych urazów. Leczenie wymaga poświęcenia uwagi stopom, samoopieki i specjalnego obuwia. 

 


Niedostateczny dopływ krwi (niedokrwienie)

Niedokrwienne owrzodzenie stopy

Niedokrwienie to bardzo poważna choroba, która jest główną przyczyną amputacji. Jest spowodowane zaburzeniami krążenia, które mogą wynikać z miażdżycy lub obniżonego przepływu krwi przez tkanki. Zaburzenie krążenia powoduje zmniejszenie tętna – stopa staje się zimna i sina – co prowadzi do obumierania tkanki i, ostatecznie, do owrzodzenia. Pacjent może potrzebować chirurgii naczyniowej. 

 

Zakażenie

Zakażenie owrzodzenia stopy

Cukrzyca może wpłynąć negatywnie na zdolność organizmu do zwalczania zakażeń. Stopy są nie tylko bardziej podatne na infekcje, ale trudniej również w ich przypadku wyeliminować zakażenie, które już się wdało. Niezwykle ważne jest więc prowadzenie regularnych ocen stanu pacjenta, aby móc zapobiegać zakażeniom i szybko reagować w przypadku ich wystąpienia.

 

Opatrunki wspomagające leczenie

  • W miarę możliwości należy leczyć przyczyny powstawania owrzodzeń stopy cukrzycowej.
  • Aby przyśpieszyć gojenie rany, należy stosować odpowiednie opatrunki wspomagające gojenie ran w środowisku wilgotnym. Charakteryzują się one większą chłonnością i umożliwiają opanowanie obfitego wysięku. Szczególnie polecane są opatrunki takie jak: opatrunek z pianki pouliretanowej Biatain.
  • Uwalniające srebro opatrunki wspomagające gojenie ran w środowisku wilgotnym, takie jak Biatain Ag lub Biatain Alginate Ag, pomagają w leczeniu ran zainfekowanych i narażonych na ryzyko zakażenia.

Pobierz nasze materiały z poradami odnośnie zapobiegania, oceny i leczenia owrzodzeń stopy cukrzycowej:

Owrzodzenia stopy cukrzycowej – profilaktyka i leczenie: Szybki przewodnik firmy Coloplast (pdf).

Zamknij
Owrzodzenia odleżynowe Odleżyna to miejscowe uszkodzenie skóry. Miejscami, w których owrzodzenia odleżynowe występują najczęściej, są wyniosłości kostne, takie jak łokcie, pięty, biodra, kostki, ramiona, plecy i tył głowy. Dowiedz się więcej o ocenie i leczeniu owrzodzeń odleżynowych

Materiały źródłowe

Owrzodzenie odleżynowe (odleżyna) to miejscowe uszkodzenie skóry i/lub przyległej tkanki, powstałe zwykle w miejscu wyniosłości kostnej. Owrzodzenie tego typu jest wynikiem ucisku lub ucisku połączonego ze ścinaniem (2). Ucisk uniemożliwia prawidłowe krążenie krwi i powoduje obumieranie komórek, martwicę tkanki oraz owrzodzenia. Osoby poruszające się na wózku inwalidzkim i na stałe unieruchomione w łóżku (na przykład po zabiegu chirurgicznym lub ranne) są szczególnie narażone na ich wystąpienie.

 

 

Główna przyczyna problemów zdrowotnych

Odleżyny są jedną z głównych przyczyn problemów zdrowotnych i śmiertelności. Są odpowiedzialne za dwukrotny wzrost umieralności (1), szczególnie w przypadku osób z zaburzeniami czucia, długotrwale unieruchomionych lub w zaawansowanym wieku. Miejscami, w których owrzodzenia odleżynowe występują najczęściej, są wyniosłości kostne, takie jak łokcie, pięty, biodra, kostki, ramiona, plecy i tył głowy.

 

Klasyfikacja

Odleżyny klasyfikuje się według stopnia uszkodzenia tkanki. W 2009 r., Europejski Komitet Doradczy ds. Odleżyn (ang. EPUAP, European Pressure Ulcer Advisory Panel) i Amerykański Komitet Doradczy ds. Odleżyn (ang. NPUAP, National Pressure Ulcer Advisory Panel) uzgodniły cztery poziomy obrażeń odleżynowych (3):

 

Kategoria/Etap I: Nieblednące zaczerwienienie zdrowej skóry

Owrzodzenie odleżynowe – kategoria/etap I: Nieblednące zaczerwienienie zdrowej skóry

Pośladki, etap I, prawa autorskie NPUAP, & opublikowano za zgodą.

Zdrowa skóra z miejscowym, nieblednącym rumieniem, zwykle na wyniosłości kostnej. Mogą również wystąpić: odbarwienie skóry, podwyższenie jej temperatury, obrzęk, twardość lub ból. Na skórze o ciemnym zabarwieniu blednięcie może nie być widoczne.


Kategoria/Etap II: Częściowa utrata grubości skóry lub pęcherze

Owrzodzenie odleżynowe – kategoria/etap II: Częściowa utrata grubości skóry lub pęcherze

Pośladki, etap II, prawa autorskie NPUAP, & opublikowano za zgodą.
Częściowa utrata grubości skóry właściwej w postaci płytkiego, otwartego owrzodzenia z czerwono-różowym łożyskiem rany, bez martwicy rozpływnej. Może także występować jako nienaruszony lub otwarty/pęknięty pęcherz wypełniony płynem surowiczym lub surowiczo-krwistym.

 

Kategoria/Etap III: Utrata skóry na całej jej grubości (widoczny tłuszcz)

Owrzodzenie odleżynowe – kategoria/etap III: Utrata skóry na całej jej grubości (widoczny tłuszcz)

Kość kulszowa, etap III, własność NPUAP, & opublikowano za zgodą.

Utrata tkanki na całej jej grubości. Może być widoczna podskórna tkanka tłuszczowa, ale kości, ścięgna i mięśnie nie są odsłonięte. Może wystąpić martwica rozpływna. Zdarza się, że na tym etapie występuje drążenie i tunelowanie.

 

Kategoria/Etap IV: Utrata tkanki na całej jej grubości (widoczne mięśnie/kości).

Owrzodzenie odleżynowe – kategoria/etap IV: Utrata tkanki na całej jej grubości (widoczne mięśnie/kości). 

Kość krzyżowa i guziczna, etap IV, własność NPUAP, & opublikowano za zgodą.

Utrata tkanki na całej jej grubości z odsłonięciem kości, ścięgien lub mięśni. Może pojawić się martwica rozpływna lub strup. Często występuje drążenie i tunelowanie.


Metody i opatrunki wspomagające leczenie (2, 3)

  • Przy pomocy odpowiednich środków należy zmniejszyć lub zwolnić ucisk.
  • Leczenie ran musi zostać zoptymalizowane poprzez:
  1. usunięcie tkanki martwiczej,
  2. odpowiednie oczyszczenie rany i otaczającej skóry,
  3. stosowanie odpowiednich opatrunków wspomagających gojenie ran w środowisku wilgotnym.

Odpowiednie opatrunki do leczenia owrzodzeń odleżynowych to opatrunki o większej chłonności, umożliwiające opanowanie wysięku, takie jak przylepny opatrunek piankowy Biatain. Opatrunek uwalniający srebro, taki jak Biatain Ag lub Biatain Alginate Ag z alginianem, może pomóc w zapobieganiu lub zwalczaniu zakażenia rany. W przypadku bardzo dużego wysięku można zastosować Biatain Super

 

Pobierz nasze materiały z poradami odnośnie zapobiegania, oceny i leczenia owrzodzeń odleżynowych:

Owrzodzenia odleżynowe – profilaktyka i leczenie: Szybki przewodnik firmy Coloplast (pdf).

Zamknij
Rany ostre Rana ostra to uraz, który powoduje przerwanie ciągłości skóry, a czasem również tkanek podskórnych. Należy je niezwłocznie opatrzyć, aby zatrzymać krwawienie i ochronić tkankę. Dowiedz się więcej o leczeniu ran ostrych i sposobach ich leczenia

Materiały źródłowe

1. Enoch and Price 2004. (http://www.worldwidewounds.com/2004/august/Enoch/Pathophysiology-Of-Healing.html)

2. Winter. Nature  1962;193:293

3. Winter. Journal of Tissue Viability 2006;16(2):20-23

Rana ostra to uraz, który powoduje przerwanie ciągłości skóry, a czasem również tkanek podskórnych. Rany ostre dzieli się na dwa podstawowe rodzaje:

  • ostre rany urazowe, takie jak otarcia, skaleczenia, rany penetrujące i ugryzienia oraz oparzenia,
  • ostre rany chirurgiczne, wynikające z cięć chirurgicznych.

rana ostra

 

Rany ostre – objawy przedmiotowe i podmiotowe

  • skaleczenie lub rozdarcie skóry,
  • krwawienie, obrzęk, ból i/lub trudności z poruszaniem skaleczoną częścią ciała,
  • brud lub ciała obce wewnątrz rany,
  • wysięk jest zazwyczaj przejrzysty.

Opatrunki wspomagające leczenie

Duże lub głębokie rany ostre z obfitym krwawieniem wymagają natychmiastowej pomocy lekarskiej, aby zatrzymać krwawienie i zbadać uszkodzenia ważnych narządów lub tkanek.

Ciała obce należy usunąć z rany, a tkankę martwiczą usunąć chirurgicznie, ponieważ może ona prowadzić do zakażenia i opóźniać gojenie rany. Pomocne jest oczyszczenie rany czystą wodą lub środkami odkażającymi.

Wysięk jest częścią naturalnego procesu gojenia się rany (1), jednakże musi być on odpowiednio kontrolowany. Powstaje często w dużych ilościach w fazie zapalnej gojenia rany, a wyciek wysięku pod opatrunkiem może uszkodzić otaczającą skórę. Wysięk z rany powinien zostać wchłonięty przez opatrunek wspomagający gojenie się ran w środowisku wilgotnym. Przyspiesza to proces gojenia i zmniejsza ryzyko tworzenia się blizn. (2-3)

Przy odpowiedniej pielęgnacji, mniejsze rany ostre powinny zasklepić się w ciągu kilku dni lub tygodni, w zależności od wielkości, głębokości i położenia rany.

Odpowiednie opatrunki do leczenia ostrych ran to opatrunki o większej chłonności, które wspomagają proces gojenia ran w środowisku wilgotnym. Opatrunki spełniające te wymagania, to: Biatain przylepny lub Comfeel. W przypadku, gdy wdało się zakażenie, dobrym wyborem są Biatain Ag i Biatain Alginate Ag zawierające kompleks srebra.

 

Dlaczego niektóre rany ostre stają się ranami przewlekłymi?

Jeśli pacjent cierpi z powodu choroby wpływającej na układ krążenia, prawidłowy proces gojenia rany może zostać zakłócony, a rana może przekształcić się w ranę przewlekłą. Takie rany często tworzą się w wyniku innych dolegliwości, które hamują gojenie ran. Do takich dolegliwości zaliczają się zylne owrzodzenia podudzi, tętnicze owrzodzenia podudzi, owrzodzenie stopy cukrzycowej lub owrzodzenia odleżynowe.

Zamknij

Stan rany i zmiany skórne

Martwica Jeżeli rana zawiera obumarłą (martwiczą) tkankę, jest to znak, że rana nie goi się prawidłowo. W takiej sytuacji konieczna jest szybka reakcja i zastosowanie odpowiednich opatrunków. Dowiedz się więcej o usuwaniu tkanki martwiczej

Tkanka martwicza ma często kolor czarny lub żółty. Może być miękka lub tworzyć strup. Może również zawierać bakterie. Zwiększa to prawdopodobieństwo zakażenia.

Martwica

 

Usunięcie tkanki martwiczej (oczyszczenie rany)

Tkankę martwiczą należy usunąć w celu przyśpieszenie gojenia rany. Można ją usunąć chirurgicznie, mechanicznie, enzymatycznie (np. przy pomocy larwoterapii) lub poprzez wsparcie zdolności organizmu do rozkładania tkanki martwiczej (autolityczne oczyszczenie rany). 


Wybór opatrunku

Proces autolitycznego oczyszczenia rany działa optymalnie, gdy rana jest wilgotna. Coloplast oferuje serię opatrunków, które wspomagają gojenie ran w środowisku wilgotnym. Hydrokoloidowy opatrunek Comfeel lub opatrunek piankowy Biatain są doskonałym rozwiązaniem.


Żel Purilon to łagodne i skuteczne rozwiązanie służące autolitycznemu usunięciu tkanki, zarówno w przypadku ran suchych jak i wilgotnych. Stosowanie go w połączeniu z dodatkowym opatrunkiem, takim jak Comfeel lub Biatain, przyspiesza proces gojenia.

Zamknij
Skóra Skóra otaczająca owrzodzenie jest podatna na uszkodzenia. Może się to wiązać z wiekiem, procesami chorobowymi lub narażeniem skóry na wysięk z rany, który może powodować rozlewanie się owrzodzenia. Dowiedz się więcej o kondycji skóry

Maceracja 

Wysięk sączący się z owrzodzeń, na skutek ciągłego narażenia na nadmierne zawilgocenie, może powodować macerację, czyli rozmiękanie lub nasiąkanie i niszczenie skóry. Prowadzi ona do zniszczenia skóry, ułatwiając rozlewanie się owrzodzenia lub powstawanie owrzodzeń satelitarnych. Zmacerowana tkanka jest w kolorze białym.

zmacerowana skóra


Rumień

Rumień to nietypowe zaczerwienienie skóry spowodowane poszerzeniem naczyń krwionośnych. Zaczerwienienie skóry otaczającej owrzodzenie może być oznaką zapalenia lub zakażenia rany. 


Delikatna skóra

W miarę tego, jak się starzejemy, zmienia się struktura naszej skóry. Staje się ona cieńsza, słabsza i gorzej pełni funkcje ochronne. Jeżeli ranę otacza delikatna skóra, ryzyko podrażnienia skóry przez opatrunek wzrasta. Przed podjęciem decyzji o zastosowaniu przylepnego lub nieprzylepnego opatrunku należy dobrze przyjrzeć się skórze.

Delikatna skóra


Wybór opatrunku

Opatrunki z serii Biatain mają doskonałe właściwości chłonne, co pozwala na opanowanie wysięku, niezależnie od rodzaju zmian skórnych i obfitości wydzieliny.

Normalna, zdrowa skóra ma gładką i sprężystą strukturę. Właściwa pielęgnacja rany w połączeniu ze stosowaniem opatrunków o większej chłonności, zapewnia zdrową skórę wokół rany i pozwala na użycie opatrunków przylepnych, takich jak Biatain przylepny lub Biatain Super przylepny.


W przypadku skóry szczególnie delikatnej, warto rozważyć zastosowanie opatrunków nieprzylepnych, takich jak Biatain nieprzylepny lub Biatain Alginate Ag.

Zamknij
Wysięk z rany Wysięk z rany to płyn złożony z osocza, krwinek i płytek krwi. Niezależnie od tego, czy jest mały, średni, czy duży, większa chłonność i kontrola wysięku są niezbędne dla optymalnego leczenia. Dowiedz się więcej o wysięku z rany

Materiały źródłowe

1. White RJ and Cutting KF. British Journal of Nursing 2003;12(20):1186-1201

2. Adderly UJ. Wound Care, March 2010:15-20

3. Colwell JC et al. Wound Ostomy Continence Nursing 2011;38(5):541-53

4. Enoch B and Harding K. Wounds: A Compendium of Clinical Research and Practice 2003;15(7):213-29

5. Andersen et al. Ostomy/Wound Management 2002;(48)8:34-41

6. Thomas et al.: http://www.dressings.org/TechnicalPublications/PDF/Coloplast-Dressings-Testing-2003-2004.pdf

7. White R and Cutting KF. http://www.worldwidewounds.com/2006/september/White/Modern-Exudate-Mgt.html

8. Romanelli et al. Exudate management made easy. Wounds International 2010;1(2).

Wysięk wydziela się często w dużych ilościach w fazie zapalnej gojenia rany. Niegojące się lub przewlekłe rany znajdują się często w fazie zapalnej i mogą produkować duże ilości wysięku. Zwiększony wysięk może być objawem zakażenia i powiększenia obrzęku.

Wysięk z rany to płyn złożony z osocza, krwinek i płytek krwi. Większość wysięku przesiąka z układu krwionośnego i/lub limfatycznego do powierzchni rany, ale czerwone krwinki i płytki krwi wypływają z uszkodzonych naczyń włosowatych. Skład i lepkość wysięku nie są stałe. Może on stanowić rzadki i jasny płyn podobny do osocza lub gęstą, żółtą wydzielinę, zawierającą wysoką liczbę białych krwinek i bakterii.


Kontrolowanie wysięku

Jeśli wysięk z rany nie jest odpowiednio kontrolowany, może wyciekać z opatrunku i prowadzić do narażenia skóry otaczającej owrzodzenie (1). Powoduje to przewodnienie (macerację) skóry i może wydłużać gojenie (2,3).

Maceracja to rozmiękanie lub nasiąkanie i niszczenie skóry na skutek ciągłego narażenia na nadmierne zawilgocenie. Zmacerowana tkanka jest biała, a maceracja ułatwia rozlewanie się owrzodzenia lub powstawanie owrzodzeń w innych miejscach.


Zmacerowana skóra (2, 3)

  • wydłuża gojenie,
  • zwiększa ryzyko zakażenia,
  • zwiększa ryzyko otarcia,
  • może spowodować rozszerzenie się ran.

zmacerowana skóra


Jest więc bardzo ważne, aby usuwać nadmiar wysięku z rany, stosując chłonny opatrunek. (4)

Kontrolowanie wysięku, usuwanie niezdrowej tkanki poprzez oczyszczanie rany oraz kontrolowanie obciążenia mikrobiologicznego stanowią część dobrego przygotowania łożyska rany. Odpowiedni opatrunek utrzymuje wilgoć rany i jednocześnie pochłania wysięk, blokując go wewnątrz opatrunku, aby zapobiec maceracji.


Opatrunki na rany z wysiękiem

Polecamy serię opatrunków Biatain, które zapewniają większą chłonność oraz szybsze gojenie (5, 6) w przypadku ran z małym i dużym wysiękiem. Opatrunki Biatain skutecznie wchłaniają i zatrzymują wysięk, zapewniając optymalną wilgotność dla gojenia ran z wysiękiem. (7,8). Bardzo skjutecznym rozwiązaniem jest również Biatain Super

Zamknij
Zakażenie rany Wszystkie rany zawierają bakterie, nawet rany gojące się prawidłowo. Jeśli jednak liczba bakterii rośnie, do rany może wdać się zakażenie, które znacznie wydłuża proces gojenia się rany. Dowiedz się więcej o leczeniu zakażonych ran

Materiały źródłowe

1. Jørgensen et al. International Wound Journal 2005;2(1):64-73

2. Münter et al. Journal of Wound Care 2006;15(5):199-206

3. Reitzel & Marburger. EWMA 2009

4. Ip et al. Antimicrobial activities of silver dressings: an in vitro comparison. Journal of Medical Microbiology 2006;(55):59-63.

5. Basterzi et al. In-vitro comparison of antimicrobial efficacy of various wound dressings. Wounds 2010; July.

6. Dane archiwalne (niezależne badania laboratoryjne przeprowadzone przez Wickham Laboratories).

7. Thomas et al.: www.dressings.org/TechnicalPublications/PDF/ Coloplast-Dressings-Testing-2003-2004.pdf

Powodem nieprawidłowego gojenia się ran może być brak równowagi bakteryjnej, co prowadzi do miejscowego zakażenia rany.

Na prawdopodobne zakażenia rany wskazują jeden lub więcej spośród następujących objawów:

  • wydłużony czas lub brak gojenia,
  • przykry zapach,
  • większy niż zwykle wysięk z rany,
  • nieobecna, nieprawidłowa lub odbarwiona ziarnina,
  • większy niż zwykle ból w okolicy rany.

zakażona rana

 

Inne objawy

Dodatkowe objawy kliniczne mogą wystąpić, jeśli zakażenie rozprzestrzeni się do zdrowej tkanki otaczającej ranę. W zależności od rodzaju bakterii, wysięk z rany może być mniej lub bardziej ropny, a skóra otaczająca owrzodzenie delikatna, zaczerwieniona i boląca. Pacjent może mieć gorączkę.

Należy pamiętać, że owrzodzenia stopy cukrzycowej nie zawsze występują z klasycznymi objawami zakażenia miejscowego.

 

Opatrunki na zakażone rany i na rany zagrożone zakażeniem

Jeśli rana goi się prawidłowo, opatrunek piankowy z większą chłonnością, taki jak Biatain lub Biatain Super, stanowi doskonały wybór. Jeśli do rany wdało się zakażenie lub jeśli istnieje zagrożenie zakażeniem, polecamy opatrunki uwalniające srebro, takie jak Biatain Ag lub Biatain Alginate Ag. Opatrunki te zapewniają większą chłonność oraz szybsze gojenie zakażonych ran (1-7). Jeśli zakażenie przenosi się poza obszar rany, opatrunek ze srebrem należy zastosować w połączeniu z ogólnoustrojowym leczeniem antybiotykami, według uznania lekarza. 

Zamknij

Opisy przypadków

Leczenie żylnego owrzodzenia podudzi Leczenie żylnego owrzodzenia podudzi Zobacz, jak stosowanie nieprzylepnego opatrunku piankowego Biatain® doprowadziło do 95% redukcji powierzchni owrzodzenia po czterech tygodniach leczenia żylnego owrzodzenia podudzia. Czytaj dalej

Charakterystyka pacjenta

Pacjentka, 85-letnia kobieta, cierpiała z powodu żylnego owrzodzenia bocznej części lewego podudzia. Skóra na nodze była delikatna. W momencie włączenia jej do badania, owrzodzenie utrzymywało się przez pięć miesięcy.


Wcześniejsze leczenie

Przed włączeniem pacjentki do badania, jej owrzodzenie przez dziesięć tygodni leczono opatrunkami z alginianem oraz terapią uciskową. Jej owrzodzenie goiło się dłużej niż przewidywano.


Zastosowano nieprzylepny opatrunek Biatain

Kiedy pacjentka rozpoczęła leczenie nieprzylepnym opatrunkiem Biatain, powierzchnia owrzodzenia wynosiła 4,9 cm2. Owrzodzenie składało się w 20% z tkanki zmienionej włóknikowo i w 80% ze zdrowej ziarniny. W ciągu czterech tygodni leczenia zastosowano rozciągliwe bandaże uciskowe.

Zdjęcie przedstawia owrzodzenie po oczyszczeniu, w dniu włączenia pacjentki do badania:
Owrzodzenie po oczyszczeniu, w dniu włączenia pacjentki do badania.

Po dwóch tygodniach leczenia nieprzylepnym opatrunkiem Biatain powierzchnia owrzodzenia zmniejszyła się o 73%:
Po dwóch tygodniach leczenia nieprzylepnym opatrunkiem Biatain powierzchnia owrzodzenia zmniejszyła się o 73%.

Po czterech tygodniach leczenia nieprzylepnym opatrunkiem Biatain powierzchnia owrzodzenia zmniejszyła się o 95%:
Po czterech tygodniach leczenia nieprzylepnym opatrunkiem Biatain powierzchnia owrzodzenia zmniejszyła się o 95%

 

Wnioski

W ciągu czterech tygodni leczenia nieprzylepny opatrunek Biatain:

  • spowodował znaczną redukcję rozmiaru owrzodzenia,
  • nie spowodował wycieku ani maceracji, nawet w trakcie terapii uciskowej,
  • zminimalizował odciski,
  • był wygodny i łatwy w użyciu.

 

Pobierz pełny opis przypadku (PDF), (ang.)

Zamknij
Leczenie owrzodzenia stopy cukrzycowej Leczenie owrzodzenia stopy cukrzycowej Zobacz, jak leczenie silnie zakażonego owrzodzenia nieprzylepnym opatrunkiem piankowym ze srebrem Biatain® Ag oraz opatrunkiem z alginianem Biatain Alginate® Ag zapobiegło amputacji. Czytaj dalej

Charakterystyka pacjenta

Pacjentka cierpiała na niewydolność serca, chorobę wieńcową, nadciśnienie tętnicze, niewydolność żylną obu kończyn dolnych oraz chorobę Alzheimera.

 

Głębokie owrzodzenie stopy

Przez cztery miesiące, cierpiała na bardzo głębokie owrzodzenie prawej stopy spowodowane stopą cukrzycową, wraz z rumieniem, obrzękiem, trzeszczeniem i uczuciem gorąca w otaczających tkankach. Została skierowana na szpitalny oddział ratunkowy, gdzie, po zbadaniu przez chirurga naczyniowego, jej rodzina została poinformowana, że konieczna będzie amputacja nadkłykciowa. Diagnoza wykazała, że pacjentka cierpi na stopę cukrzycową klasy 4–5, według skali Wagnera.
 

Zastosowano opatrunek Biatain Ag

Rodzina sprzeciwiła się temu zabiegowi, więc pacjentka została wypisana do domu, gdzie, będąc pod obserwacją swojego lekarza rodzinnego oraz pod opieką ambulatoryjną i domowej pomocy pielęgniarskiej, stosowała opatrunki. Opatrunki Biatain Alginate Ag oraz Biatain Ag zostały zastosowane w połączeniu z oczyszczaniem rany i antybiotykami przyjmowanymi doustnie.

To zdjęcie przedstawia owrzodzenie w dniu włączenia pacjentki do badania:
Owrzodzenie w dniu włączenia pacjentki do badania.

To zdjęcie przedstawia owrzodzenie po pięciu tygodniach leczenia opatrunkiem Biatain Alginate Ag, a potem nieprzylepnym opatrunkiem Biatain Ag:
Owrzodzenie po pięciu tygodniach leczenia opatrunkiem Biatain Alginate Ag, a potem opatrunkiem Biatain Ag.

Zdjęcie przedstawia stan owrzodzenia po czterech miesiącach leczenia:
Owrzodzenie po czterech miesiącach leczenia.

Owrzodzenie zasklepiło się po dziesięciu miesiącach leczenia:
Owrzodzenie zasklepione po dziesięciu miesiącach leczenia.

 

Wnioski

Celem zabiegu była próba uratowania stopy przed amputacją oraz zapewnienie dobrego samopoczucia i komfortu pacjentce oraz jej rodzinie. Zastosowana metoda zaczęła przynosić efekty już po upływie siedmiu dni od rozpoczęcia leczenia, z widocznymi postępami w leczeniu rany. Rana zasklepiła się dziesięć miesięcy po rozpoczęciu leczenia.

Pobierz pełny opis przypadku (PDF), (ang.) 

Porady odnośnie zapobiegania, oceny i leczenia owrzodzeń stopy cukrzycowej są dostępne tutaj: Owrzodzenia stopy cukrzycowej – profilaktyka i leczenie: Szybki przewodnik firmy Coloplast.

Zamknij
Leczenie III etapu odleżyny krzyżowej Leczenie III etapu odleżyny krzyżowej Zobacz, jak leczenie silnie wysiękającej odleżyny krzyżowej opatrunkiem Biatain® Ag w ciągu jednego miesiąca skutecznie wyeliminowało objawy miejscowego zakażenia. Czytaj dalej

Charakterystyka pacjenta

Pacjentka to 88-letnia kobieta z III etapem silnie wysiękającej odleżyny krzyżowej. Odleżyna utrzymywała się przez dwa miesiące i była wcześniej leczona standardowymi produktami zapewniającymi gojenie ran w środowisku wilgotnym.
 

Odleżyna

Odleżyna wykazywała kilka objawów miejscowego zakażenia, wydzielała intensywny, przykry zapach oraz była mocno wysiękająca. W górnej części odleżyny powstało niewielkie drążenie, a w łożysku rany było około 50% niezdrowej tkanki martwiczej.

Pierwsze zdjęcie przedstawia zakażoną, mocno wysiękającą odleżynę przed zastosowaniem leczenia opatrunkiem Biatain Ag:

Odleżyna po rozpoczęciu leczenia.

Zastosowano przylepny opatrunek Biatain Ag

Przykry zapach został wyeliminowany już po pierwszym tygodniu leczenia:

Odleżyna po jednym tygodniu leczenia.

Na tym zdjęciu widać, że łożysko rany jest czyste, a gojenie jest widoczne po czterech tygodniach leczenia:

Odleżyna po czterech tygodniach leczenia.


Wnioski

W czasie miesięcznego okresu leczenia, opatrunek Biatain Ag skutecznie wyeliminował objawy miejscowego zakażenia i wspomógł gojenie mocno wysiękającej odleżyny krzyżowej. Wyeliminowanie przykrego zapachu oraz znaczący wzrost zdrowej ziarniny zaobserwowano już po upływie jednego tygodnia.


Pobierz pełny opis przypadku (PDF), (ang.)

Porady związane z zapobieganiem, oceną i leczeniem odleżyn są dostępne tutaj:

Owrzodzenia odleżynowe – profilaktyka i leczenie: Krótki przewodnik firmy Coloplast.

Zamknij
Zobacz wersję dla urządzeń stacjonarnych